Türkiye Oyuncu Ajansları

Çocuk oyunculuğu

Çocuk oyunculuk eğitimi nasıl alınır

Çocuk oyunculuk eğitimi nasıl alınır sorusunu oyun odaklı dersler, yaş grupları ve eğitmen tutumu üzerinden değerlendirin, çocuğun isteğini gözetin.

Çocuk oyunculuk eğitimi nasıl alınır sorusunun cevabı, çocuğun katılmak istediği, yaşına uygun ve oyun temelli bir program seçmekle başlar. Veli olarak ders içeriğini, grubun yaş dağılımını ve eğitmenin çocuklarla iletişimini inceleyin; mümkünse deneme dersinden sonra karar verin. Eğitim, sizin rızanızla birlikte çocuğun gönüllü katılımına dayanmalı; okulunu, dinlenmesini ve serbest oyun zamanını korumalıdır. Amaç hemen rol almak değil, çocuğun kendini ifade ederken rahatlayabildiği bir çalışma ortamı bulmaktır.

Figürasyon yaptığım günlerde kameranın önünde doğru yerde durmaya odaklanırdım. Yan rollerde çalışmaya başlayınca dinlemenin, karşımdakini takip etmenin ve hata yaptığımda sahnede kalabilmenin ne kadar önemli olduğunu daha iyi anladım. Çocukların derslerine de buradan bakıyorum: Ezberi düzgün söylemek tek başına pek bir şey anlatmıyor. Çocuk oyunu sürdürebiliyor mu, arkadaşını duyuyor mu, yeniden denemeye heves ediyor mu? Bakılacak yer biraz da burası.

Çocuk oyunculuk eğitimi nasıl alınır, önce isteğini dinleyin

Televizyonda gördüğü bir karakteri taklit eden her çocuk kursa gitmek istemeyebilir. Evde ailesini güldürmekle tanımadığı bir grupta çalışmak farklı deneyimlerdir. Çocuğun ilgisini anlamak için onu sınava çeker gibi konuşturmak yerine dersin nasıl geçebileceğini anlatın. Hikâye kuracaklarını, hareket edeceklerini, bazen de birbirlerini bekleyeceklerini bilsin.

  • İstek kimden geliyor? Çocuk kendisi merak ediyor mu, yoksa sizin sevincinizi sürdürmeye mi çalışıyor? Cevabı hemen alamayabilirsiniz; birkaç sakin konuşmaya zaman tanıyın.
  • Denemeye açık mı? İlk karşılaşmada çekingen durması ilgisiz olduğu anlamına gelmez. İzlemek veya kısa süre katılmak istemesi de kabul edilebilir.
  • Vazgeçebileceğini biliyor mu? Bir derse katılmak, bütün dönem devam etme sözü gibi sunulmamalı. Deneyimini anlatırken sizi hayal kırıklığına uğratacağını düşünmesin.
  • Günlük düzeninde yer var mı? Okuldan çıkıp aceleyle derse yetişmek çocuğu sürekli yoruyorsa, içerik iyi olsa bile program uygun olmayabilir.

“Herkes seni çok yetenekli buluyor” cümlesi bazen destekten çok yük olur. Bunun yerine “Hikâye uydurmayı seviyorsun, böyle bir derste neler yapıldığını görmek ister misin?” demek çocuğa daha geniş bir cevap alanı bırakır. İstemiyorum demesi de bu alanın parçasıdır.

Ders planında oyun gerçekten yer tutuyor mu?

Çocuklar için oyunculuk eğitimi araştırırken ders başlıklarından çok uygulamayı sorun. Programda doğaçlama yazması yeterli değil. Çocuğa hazır bir duyguyu taklit ettirmekle birlikte bir durum kurup onun içinden oyun geliştirmek aynı çalışma değildir. Oyun temelli içerikte çocuk seçim yapar, karşısındakine tepki verir ve farklı yollar deneyebilir.

  • Hikâye birlikte kuruluyor mu? Eğitmen her ayrıntıyı belirlemek yerine çocukların önerilerine yer veriyor mu? Bir sandalyenin otobüs koltuğuna dönüşmesi bile ortak kurgu için yeterli olabilir.
  • Beden ve ses çalışmaları anlaşılır mı? Hareket, ritim, tekerleme ve dinleme oyunlarının çocuğun yaşına göre uyarlanmasını bekleyin. Yetişkinlere verilen teknik komutların aynen tekrarlanması uygun bir ölçü değildir.
  • Ezberin yanında başka beceriler var mı? Sıra beklemek, eşini takip etmek, mekânı kullanmak ve bir fikri anlatmak da dersin içinde bulunmalı.
  • Duygusal sınırlar korunuyor mu? Ağlatmak için kişisel bir üzüntüyü anlattırmak veya korkutmak kabul edilebilir bir eğitim yöntemi değildir. Çocuk bir çalışmaya katılmak istemediğinde baskıyla karşılaşmamalı.
  • Kamera çalışmasının amacı belli mi? Kayıt yapılıyorsa neyi gözlemlemek için yapıldığı açıklanmalı. Her dersin gösterilecek bir video üretmesine gerek yoktur.

Sette bir sahneyi tekrar ettiğimizde her seferinde aynı canlılığı bulmak kolay değildir. Bunu çocuklardan kusursuz biçimde beklemek hiç gerçekçi gelmiyor bana. İyi bir ders, yanlış yapmayı oyunun doğal parçası hâline getirir; çocuğu her denemesinde alkış beklemeye alıştırmaz.

Yaş grubu ve eğitmen için sorulacak sorular

Aynı odadaki çocukların yalnız yaşları değil, dikkat süreleri, iletişim biçimleri ve deneyimleri de değişir. Küçük bir çocuğun hareket ederek katıldığı çalışmada daha büyük bir çocuk hikâyenin nedenini tartışmak isteyebilir. Bu yüzden çocuk oyunculuk kursu seçerken yaş aralığının neden böyle belirlendiğini sorun. “Hepsi çocuk, anlaşırlar” cevabı tek başına yeterli değildir.

  • Grup nasıl oluşturuluyor? Yaşın yanında gelişimsel ihtiyaçlar ve önceki deneyim dikkate alınıyor mu? Çocuk gruba uyum sağlayamazsa nasıl bir düzenleme yapılacağı açıklanıyor mu?
  • Eğitmenin çocuklarla çalışma deneyimi var mı? Sahne veya kamera deneyimini dinleyin, fakat çocuk grubunu nasıl yönettiğini de sorun. Oyunculuk deneyimi, çocuklarla eğitim yürütme becerisini tek başına göstermez.
  • Her çocuğa katılma alanı açılıyor mu? Hep hızlı cevap verenlerin seçildiği bir derste sessiz çocuk kolayca kenarda kalabilir. Grup büyüklüğünü, eğitmenin herkesi takip edip edemediği üzerinden değerlendirin.
  • Geri bildirim nasıl veriliyor? “Sen yapamıyorsun” yerine denenen davranış üzerine konuşulmalı. Çocukları yetenekli ve yeteneksiz diye ayırmak ya da birbirleriyle kıyaslamak sağlıklı bir yaklaşım değildir.
  • Molalar ve temel ihtiyaçlar nasıl karşılanıyor? Su içmek, tuvalete gitmek veya kısa süre dinlenmek ödül gibi sunulmamalı. Dersin akışı bu ihtiyaçlara alan açmalı.

Velinin dersi nereden takip edebileceğini ve çocuk zorlandığında kimin haber vereceğini de öğrenin. Sürekli sınıfta bulunmanız her çalışma için uygun olmayabilir; buna karşılık kurumun gözetim, teslim ve iletişim düzeni açık olmalı. Çocuğu kime bıraktığınızı, kimden teslim alacağınızı bilmelisiniz.

Deneme dersinden sonra neye bakmalı?

Ders biter bitmez “Seni beğendiler mi?” diye sormak yerine “En çok hangi oyunda eğlendin?” diye başlayın. Eğitmenin çocuğunuzu seçip seçmediği eğitim değerlendirmesinin merkezine yerleşmesin. İlk derste çok konuşmayan bir çocuk, eve dönünce oynanan hikâyeyi uzun uzun anlatabilir. Başka bir çocuk derste hareketli görünür ama yeniden gitmek istemeyebilir.

  • Çocuğun anlatısını dinleyin. Cevabını düzeltmeyin, sizin hoşunuza giden etkinliği onun da sevmesini beklemeyin. Konuşmak istemezse daha sonra yeniden sorabilirsiniz.
  • Eğitmenden somut gözlem isteyin. “Çok iyi geçti” yerine hangi çalışmaya katıldığı, nerede desteğe ihtiyaç duyduğu ve bunun nasıl karşılandığı anlatılabilmeli.
  • Dersin ertesi gününe de bakın. Olağan bir yorgunlukla sürekli huzursuzluk aynı şey değildir. Tek bir davranıştan karar çıkarmadan çocuğun anlattıklarını ve genel hâlini birlikte değerlendirin.
  • Devam kararını birlikte verin. Çocuk istekliyse ve koşullar uygunsa başlayabilirsiniz. Kararsızsa düşünmek için zaman bırakın; zorlanıyorsa ara vermek de makul bir seçenektir.

Çocuk oyunculuk eğitimi nasıl alınır diye araştırırken kusursuz bir ilk ders aramak kolay. Benim bakacağım şey, aksayan anda ne yapıldığı olurdu. Çocuk repliği unuttuğunda eğitmen aceleyle yerine mi söylüyor, bekliyor mu, oyunu başka bir yerden sürdürmesine yardım mı ediyor? Yaklaşım çoğu zaman o küçük anda görünür.

Kayıttan önce koşulları açıkça öğrenin

Ders içeriğini beğendiğinizde kayıt ayrıntılarını da yazılı olarak inceleyin. Ücret; ders süresine, sıklığına, grup yapısına ve sunulan çalışmalara göre değişebilir. Güncel tutarı kurumdan öğrenin; toplam bedele nelerin dâhil olduğunu, iptal ve telafi koşullarını sorun. Fotoğraf çekimi veya gösteri gibi ek çalışmalar varsa bunların zorunlu olup olmadığını netleştirin.

  • Kayıtların kullanımını sorun. Fotoğraf ve videonun neden çekildiği, kimlerle paylaşılacağı ve nerede yayımlanacağı açıklanmalı. Veli onayı alınmalı, çocuğun görüntülenmek konusundaki isteği de dikkate alınmalı.
  • Eğitimle iş seçimini ayırın. Kursa devam etmek rol alınacağı anlamına gelmez. Seçmelerin koşulları ayrı değerlendirilir; eğitim kaydı kesin iş vaadiyle sunulmamalı.
  • Set ihtimalini ayrıca konuşun. Bir çalışma teklifi gelirse velinin rızası, çekim koşulları ve çocuğun isteği yeniden değerlendirilmelidir. Çocuğun okul ve dinlenme hakkı korunmalı; çekim sırasında velisi yanında bulunmalıdır.

Eğitim araştırmanızın yanında ajans değerlendirmesiyle de ilgileniyorsanız çocuğunuzun bilgileriyle başvuru formunu doldurabilirsiniz. Başvuru bir değerlendirme talebidir; eğitim almış olmak da form göndermek de rol garantisi sağlamaz.

Benim oyunculukta zamanla öğrendiğim şeylerden biri, rahatça soru sorabildiğim ortamda daha iyi çalıştığım oldu. Çocuğunuz için de buna bakın. Dersten çıkınca yalnız ne öğrendiğini değil, orada kendini nasıl hissettiğini anlatabiliyor mu? Devam kararında onun cevabına yer bırakın.

Sık sorulanlar

Çocuğum okumayı bilmiyorsa oyunculuk dersine katılabilir mi?

Okuma bilmek her çocuk programı için ön koşul değildir. Sözel anlatım, hareket ve doğaçlama oyunlarıyla yürütülen dersler olabilir. Kurumdan, metin kullanılan çalışmaları okumayan çocuklara nasıl uyarladığını öğrenin.

Evde ders tekrarı yaptırmalı mıyım?

Eğitmenin verdiği bir çalışma varsa süresini ve amacını sorun, çocuğun isteğini dikkate alın. Günlük hayatı sürekli prova alanına çevirmek yerine istediğinde birlikte hikâye kurabilir veya kısa oyunlar oynayabilirsiniz. Her oyunu videoya almak ya da performansını değerlendirmek gerekmez.

Çocuğumun ek desteğe ihtiyacı varsa kursla paylaşmalı mıyım?

Çocuğun güvenli ve rahat katılımını etkileyen ihtiyaçları, ilgili eğitmenle gerekli olduğu ölçüde paylaşmanız yararlı olur. Nasıl bir uyarlama yapılabildiğini, hangi durumlarda size ulaşılacağını ve bilgilerin kimlerle paylaşılacağını sorun. Kurumun sağlayabildiği desteği açıkça anlatmasını bekleyin.

Kurs sonunda verilen belge seçmelerde rol almasını sağlar mı?

Bir katılım belgesi rol seçileceğini göstermez. Seçmelerde projenin ihtiyacı ve çocuğun o çalışmaya uygunluğu değerlendirilir. Belgeyi eğitim deneyiminin kaydı olarak ele alın; kurs seçiminde dersin niteliğine ve çocuğun deneyimine bakın.

İlgili yazılar

Reklam, katalog ve fuar başvuruları

Oyuncu başvuru formu